Voor de geboorte van Hebe, was ik theatermaker en cabaretier, maar de zorg voor haar was niet te combineren met dit soort werk. In oktober 2022 raakte Hebe, samen met haar lieve begeleidster Sanne vermist. Het hele land leefde heel met ons mee, ook toen ze werden gevonden in het water.
Na haar overlijden was er geen ruimte meer voor muziek in mijn hart. Tot ik in december 2024 voor het eerst weer naar het theater ging, naar Kommil Foo, twee theaterbroers waar ik al ruim 20 jaar contact mee heb. Raf Walschaerts, één van de theatermakers, was vroeger mijn regisseur. Hun muziek en passie voor theater zette mijn hart weer open. De volgende dag ben ik weer gaan schrijven en componeren. Met Raf als ervaren muzikant, artiest en mijn klankbord, lukt het me te schrijven over verdriet en liefde en hoop. Samen zijn we deze plaat gaan maken. We hebben een bijzondere samenwerking, waarin we onze liefde voor taal en muziek delen. Ik ben door het schrijven van deze songs gegroeid als schrijver, componist en zangeres. Ik ben heel diep in mijn gevoel gedoken voor deze muziek, in het verdriet en nog dieper in mijn liefde voor alles wie Hebe was. Dit album is een persoonlijk eerbetoon aan Hebe, omdat ze het verdient, maar breder dan dat, een plaat voor iedereen die door leeft na verlies. Raf zegt hierover:
Waarom ik vind dat deze plaat gemaakt moet worden:
Willemijn Zwart-Smeets (componiste/ tekstschrijfster/zangeres) werkt en schrijft vanuit de grote noodzaak om een zeer persoonlijke, existentiële tragiek, (het verlies van haar dochter Hebe), te vertalen naar een universeel louterend en diep-troostend artistiek werk. Prachtige, wijd uiteenlopende songs schrijft en zingt ze. Songs van dood, van pijn, van groot gemis… Maar evengoed songs die het/haar leven vieren, uitbundig, wild, opwindend.. wat een uitzonderlijk geschakeerd palet oplevert. Ik heb, als coach, zelden met zo’n oorspronkelijk talent mogen werken. Daarom hoop ik dat dit verschrikkelijk persoonlijke verhaal verteld mag worden.
Een plaat als levend bewijs dat een einde nooit echt een einde is als het bezongen blijft.
Raf Walschaerts (Kommil Foo)
Hebe
Op 17 oktober 2022 raakten mijn tienjarige dochter Hebe en haar lieve begeleidster Sanne vermist. Drie vreselijke dagen later werden ze gevonden in het water bij knooppunt Empel. In één klap wist iedereen wie Hebe was. Een schril contrast met haar situatie toen ze nog bij ons was. Ons kind leefde door haar complexe handicap helaas buiten de maatschappij. Ze had geen school of groepje waar ze terecht kon. We hebben alles geprobeerd, maar nergens was een veilige plek voor Hebe te vinden. Om die reden startten wij in 2020 het HebeHuis waar ze een op een begeleiding kreeg van lieve professionals zoals Sanne en van ons. We zijn heel dankbaar dat het gelukt is om het HebeHuis open te houden voor kinderen die door hun complexe handicaps buiten het onderwijs op opvangsysteem vallen. Nu kunnen andere gezinnen ontlast worden en deze kinderen genieten van een ander plekje dan thuis, voor dag en logeeropvang. Dat is een deel van Hebe’s erfenis.
Hebe was een heel bijzonder jong mens. Ze was uitermate kwetsbaar, maar ook de sterkste persoon die ik ken. Ze verdroeg enkel zuiverheid om zich heen. Geen haast, geen drukte, geen doen alsof. Ze was beschadigd door vele medische behandelingen en trauma, maar gaf mensen altijd een kans, een open blik en haar vertrouwen. Iets waar iedereen die haar heeft gekend veel van heeft geleerd. En ze inspireerde mij om alles uit het leven te halen, zelfs nu ze er niet meer is.
Sanne en Hebe
Hebe